حرف هایی هست برای " گفتن " که اگر گوشی نبود - نمی گوییم و حرفهایی هست برای "نگفتن" حرف هایی که هرگز سر به " ابتذال گفتن " فرود نمی آورند. حرف هایی شگفت _ زیبا و اهورایی همین هایند و سرمایه ی ماورایی هر کسی به اندازه ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد. حرف هایی بی تاب و طاقت فرسا کلماتی که پاره های " بودن " آدمی اند ... الهام ...........
